تحولات جهان اسلام

اخبار خاورمیانه و پیگیری تحولات جهان اسلام

تحولات جهان اسلام

اخبار خاورمیانه و پیگیری تحولات جهان اسلام

تحولات جهان اسلام

ما بر آنیم تا از جبهه ی حق و در راستای حق و برای حق تلاش کنیم و نوری باشیم برای زدودن تاریکی افکار و روشنی بخش اذهان ...

۵۳ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «شیعیان سوریه» ثبت شده است

۰۴
آذر

وضع انسانی وخیم زیر خمپاره باران بی وقفه جیش الفتح و سکوت مجامع حقوق بشری و دی میستورا نماینده ویژه سازمان ملل در سوریه...

۰۲
آذر

مردم محصوری که تنها گناهشان ایستادگی در برابر ظلم و تروریسم است ..
سکوت مجامع جهانی مانند سازمان ملل در برابر این ظلم ها دیگر عجیب نیست اما از رسانه های داخل انتظار بیشتری میرود .
#فوعه_و_کفریا_را_آزاد_کنید

۲۶
آبان

۲۵
آبان

حمل جنازه ی عبدالله حاج موسی، کودک شهید شده در خمپاره باران جیش الفتح توسط گاری و اسب در نبود سوخت خودرو.

هفته های گذشته با خمپاره باران مداوم تکفیریهای جیش الفتح زندگی برای مردم الفوعه و کفریا دشوارتر از گذشته بود و بیشتر روزها حداقل یک شهید در روز داشتیم.

با فرا رسیدن زمستان و نبود سوخت در کنار کمبود آب آشامیدنی سالم و مواد خوراکی شرایط انسانی بحرانی تر هم خواهد شد و هنوز دهها نفر با بیماریهای سخت منتظر مذاکرات جدید و خروج از شهر هستند.

این در حالی است که محافل حقوق بشری و رسانه ها کوچکترین واکنشی به این فاجعه انسانی و قتل عام خاموش نداشته اند.

تا اینجا تنها گروهی از جیش الفتح که مستعد معامله و مذاکره نشان داده، سلفی های احرارالشام بوده اند که علی رغم مخالفت بقیه گروههای جیش الفتح از جمله جبهه النصره (جفش) منعطف تر عمل کرده و در سطح پایین حاضر به توافق هایی شده اند.

۰۹
آبان

مفتخریم به عنوان عضو کوچکی از جبهه مقاومت اسلامی، سهمی کوچک از جنگ رسانه ای ضد استکبار جهانی و مزدورانش رو بر عهده داریم.
مستند "درحصار" کاری از سازمان هنری رسانه ای اوج هست که مظلومیت مردم محاصره شده فوعه و کفریا رو به تصویر کشیده.
این مستند در بخش هایی از اطلاعات منتشر شده توسط گروه تحولات جهان اسلام استفاده کرده است.
به شخصه شرمنده ام که دستم برای کمک رسانی مستقیم کوتاهه اما ان شاءالله تلاش های همه ی دوستان هم‌سنگر روزی با آزادسازی مردم این مناطق به ثمر خواهد نشست.
.
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ ۚ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ [٢:١٥٣]  وَلَا تَقُولُوا لِمَن یُقْتَلُ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ ۚ بَلْ أَحْیَاءٌ وَلَٰکِن لَّا تَشْعُرُونَ [٢:١٥٤] وَلَنَبْلُوَنَّکُم بِشَیْءٍ مِّنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ ۗ وَبَشِّرِ الصَّابِرِینَ [٢:١٥٥] الَّذِینَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِیبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ [٢:١٥٦] أُولَٰئِکَ عَلَیْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ ۖ وَأُولَٰئِکَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ [٢:١٥٧]
ای اهل ایمان، (در پیشرفت کار خود) از صبر و مقاومت کمک گیرید و به ذکر خدا و نماز توسّل جویید که خدا با صابران است. و به آنان که در راه خدا کشته شوند مرده نگویید، بلکه زنده ابدی هستند و لیکن همه شما این حقیقت را درنخواهید یافت.  و البته شما را به پاره‌ای از سختی‌ها چون ترس و گرسنگی و نقصان اموال و نفوس و آفات زراعت بیازماییم، و صابران را بشارت و مژده بده. آنان که چون به حادثه سخت و ناگواری دچار شوند (صبوری پیش گرفته و) گویند: ما به فرمان خدا آمده‌ایم و به سوی او رجوع خواهیم کرد. آن گروهند که مخصوص به درود و الطاف الهی و رحمت خاص خدایند و آنها خود هدایت یافتگانند.

۰۵
شهریور

امروز جشن تولد دخترهای دو قلو ام بود .  پنجمین سال تولدشان ....5 سال از تولدشان در جنگ و بحران و محاصره گذشت .... پنج ساله شدند .. با گلوله و خمپاره و موشک ....پنج سال گذشت از تولدشان ... با جیره بندی و گرسنگی نگرانی و خشم و بلا ... و درد
صبح که بینشان نشسته بودم از شوهرم با صدایی که دلم را لرزاند پرسیدم
امروز چندمه؟
گفت 23 آب

لبخندی زدم و گفتم امروز روز تولد دوقلو هاست .... حواسم نبود بچه ها می شنوند
شوهرم نگاهی کرد و چیزی نگفت ... حتی لبخند هم نزد ...انگار که ناراحت شده باشد اما دختر ها زود جمله ام را گرفتند و شروع کردن بالا و پایین پریدن ....
- مامان مامان ... حالا چی می پزی برامون .... یه غذای خوشمزه بپز ....
شوهرم با دلخوری نگاهم کرد انگار با سکوتش می گفت چرا یادشان انداختی؟ نگاه های شوهرم را نادیده گرفتم و با خنده گفتم باشه ... براتون یه چیز خوشمزه درست می کنم و با خودم گفتم  باید برای آنها چیزی درست کنم ... هر چیزی که شده ... حتی اگر شده یک چیز ساده ... تا آنها لبخند بزنند ... من هم ... من هم به لبخند احتیاج دارم ...

بعد از مدتها با آشپزی خوشحال می شوم ....رفتم به آشپز خانه و کاببینت های خالی را یکی یکی زیر و رو کردم ... انگار که نمی خواهم باور کنم که چیزی نیست ..  ظرف ها را یکی یکی باز می کردم .... قابلمه های خالی .... کشو های خالی .   کابینت های خالی .... همه جا را به دقت گشتم ... اینقدر که پاهایم خسته شد ....از این همه سرپا ایستادن ... از این همه گشتن کابینت های خالی ... یک صندلی کشیدم و نشستم رویش ....به آرد کمی که برایمان مانده نگاه کردم .... با خودم می جنگیدم .... دستم را دراز می کردم طرف آرد و بر می گرداندم ...
نه.... آرد خط قرمز است ....آرد فقط برای نان پختن است ... فکر کیک را از سرم بیرون کردم ... اصلا شکری نمانده ... 3  ماه  و نیم است روی شکر را ندیده ایم .... پس چکار باید بکنم ... یاد چیز هایی افتادم که قبلا در جشن تولد درست می کردم
 آب میوه؟   آب میوه نمانده
 تبوله؟ تبوله کجا بود
پفک؟ چیپس؟ ذرت بو داده؟ فکرش هم خنده دار است .... کیک؟؟ نه ... گذشت آن روزها ... روزهای کیک تولد ....غم عالم به دلم ریخت ... دلم از غصه داشت می ترکید .... زدم زیر گریه ... بی صدا .....ببین به جه روزی افتادیم ... روزهای خوب ما چه زود گذشت .... روزهایمان شده است بدبختی و بلا .....
شوهرم به آشپز خانه آمد .... فورا فهمید که چرا گریه می کنم ... درمانده شده ام ....و هیچ کاری از دستم بر نمی آید با درد عمیقی گفت .... تقصیر خودت بود ...چرا یادشان انداختی .... از آشپز خانه بیرون زد .... از خانه هم .... به بسته غذایی که به دستمان رسیده بود نگاه کردم ... بسته هایی که هر از چند گاهی با هواپیما روی شهر می ریزند ....

آخر برج پنجم بود که آخرین بسته به دست ما رسید یعنی چقدر باقی مانده از آن ....اصلا چیزی باقی مانده؟ کارتون که خود به خود پر نمیشود ....ای کاش درش را باز می کردم و می دیدم که پر شده است دوباره .... کاش .   نمی شود اما ... می دانم ... نه روغن ... نه آرد .... حتی گندم هم دارد تمام می شود دیگر ... آش عدس هم شده است رویا برای ما .

سرم را لای دست هایم فشار دادم .... فکر و خیال اذیتم می کرد . دختر ها دویدند  آشپز خانه پیشم و گفتند مامان چی درست کردی؟
احساس کردم دارم خفه می شوم ... اصلا خفه شدم .... کلماتم شکست توی گلویم ....نمی توانستم حرف بزنم حتی . پشیمان شدم .... چرا یاد بچه ها انداختم که تولدشان است . چرا یاد آن روزهای خوب افتادم ... حالا که یک سال و نیم است در این محاصره لعنتی برای زنده ماندن دست و پا می زنیم ... چرا یاد آن روزهای خوب افتادم ... چرا؟ 

محاصره که باشی حق نداری به این چیزها فکر کنی ... به کیک ... جشن تولد ... حق نداری . کمک های هوایی شده است مثل رویاء ... کی می رسد؟ داخل بسته ها چیست؟ همه فکر و خیالمان شده این ....چرا هواپیماها نمی آیند ... تاخیر کرده اند ....یعنی این بسته ها چقدر دوام می آورند .... گریه ام گرفت ... شده ایم مثل گدا ها .... باورت می شود؟؟..

من که باورم نمی شود ....اشک هایم بند نمی آمد .....دخترها می گفتند چی شده مامان ... بچه چه می داند چه دردی دارم من .... به فکر جشن تولدند ....یکی شان از پایم کشید بالا و در بغلم نشست .... همانطور که وقتی گریه می کند می بوسمش صورتم را بوسید ... چه نمی توانستم بگویم به بچه ها ...بگویم نمی توانم چیزی درست کنم؟ مواد غذایی نداریم .... و رغبتی هم نمانده برایم دیگر .... حالا که اوضاع و احوالمان را دوباره به یاد می آورم .... وسط گریه ام در باز شد و دیدم شوهرم با دو هندوانه کوچک قرمز وارد خانه شد دخترها با شوق طرفش دویدند به کدام یک هندوانه کوچک داد و گفت ... این هم هدیه تولدتان ....بچه ها چه ذوقی کردند برای این هدیه ...

که در شرایط عادی یک هدیه عجیب بود و در  شرایط ما مناسب ترین و به موقع ترین هدیه .... شوهرم دوباره نگاهم کرد . اشک هایم را پاک کردم . اینبار لبخند می زد .حالا از سوال عذاب آورشان خلاص شده بودم ... سوال از اینکه جه چیزی برایشان می پزم ... مطمئنم این دو هندوانه کوچک به اندازه کل جشن تولد بچه ها قبل از جنگ خرج برداشته برای پدرشان ....

اما مشکلی نیست ... این روزها مشکلات ما بزرگ تر از جشن تولد است . مردمی که دارند از گرسنگی و محاصره و موشک می میرند جشن تولد آخرین چیزی است که به آن ممکن است فکر بکنند ... یک سال و نیم است این قصه ها برای ما فراموش شده ....نمی دانم چرا با خودم فکر کردم شاید بتوانم کاری کنم ... اما نشد ....به خاطر این محاصره لعنتی که دارد خون ما را می مکد .... دارد نابودمان می کند ... شادی ما را کشته است .... خسته مان کرده است ....این محاصره جهنمی که ما را در مقابل کار های سخت روزانه ضعیف کرده .... این محاصره لعنتی .... خمپاره و موشک دشمن ...

تاکی ... خدایا تاکی .... منتظریم خدایا ... به فریادمان برس

بقلم المدرسة لیلی اسود
الفوعة المحاصرة

ترجمة : رقیة کریمی

۱۹
مرداد

داشتم با دختر کوچکم حرف می زدم .... گفتم خدا به بنده هایش روزی می دهد . پس ما باید خوب باشیم ... خدا را شکر کنیم ....  قرآن بخوانیم ... تا خدا به ما هم روزی بدهد . داشتم این حرف ها را می زدم که دخترم با سوالی حرفم را برید . سوالی که تکانم داد ....

پرسید . مامان ... اگه قرآن بخونم خدا به من موز میده؟

دستپاچه شدم ... ترسیدم بگویم نه بچه غصه بخورد ....ترسیدم بگم نه ... اما در این محاصره جهنمی موز کجا بود ؟ چرا باید امیدوارش می کردم وقتی که امیدش حتما نا امید میشد
فکر می کردم این یک سال و نیم که محاصره ایم دیگر تمام این خوراکی ها را فراموش کرده
گفتم ... بله ... قرآن بخوان عزیزم ....
به آسمان نگاه کردم و گفتم خدایا من را شرمنده این بچه نکن ... نگذار دلش بشکند ... موز کجا بود؟ یک سال و نیم محاصره ... نان هم به زحمت گیرمان می آید .... خدا یا نگذار دل بچه بشکند ... کمک کن سوالش را فراموش کند
بچه شروع به خواندن قرآن کرد ... با همان زبان کودکانه ... فاتحه ... اخلاص ... کوثر ....

اینقدر این سوره های کوچک قرآن را که در مهد کودک یاد گرفته بود تکرار کرد تا خسته شد ...

بعد هم حواسش پرت بازی شد ... روز به سرعت گذشت ...

محاصره که باشی حساب زمان از دستت در می رود .... روز گذشت بین کار خانه و گرفتاری های زندگی ... عصر که شد مادرم آمد ... بچه ها باشوق طرفش دویدند ....و کنارش نشستند مادرم خندید و گفت ....
_ بچه ها ببینید چی آوردم براتون .....
دستش را کرد توی کیفش و 4 تا نارنج از ته کیفش درآورد ... بچه ها نارنج ها را برداشتند و با شادی آمدند پیش من تا برایشان  پوست بکنم. دخترم پرتقال را توی دست های کوچکش گرفته و بود و می خندید ... پوست پرتقال را که گرفتم برایش خندید و گفت
- من از خدا موز خواستم اما خدا به من نارنج داد ....
دست کشیدم روی موهایش و گفتم ... باید بیشتر می خواندی ....لبخند زدم به صورت معصومش ...و در قلبم این محاصره لعنتی را به باد دشنام گرفتم ...

محاصره ای که نارنج تلخ را برای ما بهترین میوه کرده ... و کار ما را به جایی رسانده که به جای سیب سرخ سیب زمینی می خوریم و در دلمان می گوییم که سیب است .... سبزه های باغچه را خرد می کنیم و می گوییم این تبوله است ... این فلان است ... این فلان ....
لعنت بر این محاصره .... که کار ما را به جایی رسانده که نخود و جو را می سوزانیم و آسیاب می کنیم و می جوشانیم ... یعنی این قهوه است ....

شب ، قبل از اینکه دخترم چشم هایش را ببندد آرام گفت ....
-  مامان ... دوباره خیلی قرآن خواندم ... تا خدا این دفعه به من شکلات بده ... مادر که باشی این جمله آتشت می زند ...

بچه چه میداند محاصره یعنی چه .... بچه است ... دلش شکلات می خواهد ... مثل تمام بچه های دنیا ....

صورتش را بوسیدم .... و فقط دعا کردم ... خدا نجاتمان بدهد ... نه فقط به خاطر دختران من ....به خاطر تمام بچه های کفریا و الفوعه که یک سال است از تمام چیزهایی که بچه ها دوست دارند محرومند ...

بچه هایی  که یک سال و نیم است منتظر شکسته شدن این محاصره لعنتی اند .... تا بتوانند یک بیسکویت بخرند ... یک آب نبات چوبی ... یا یک شکلات ... مثل تمام بچه های دنیا ....


بقلم : لیلى أسود
الفوعة المحاصرة

ترجمة :  کریمی

https://telegram.me/foaa_kafria

۲۸
تیر

ییغام یک خانم از الفوعه والکفریا که در ایران تحصیل کرده بود و اکنون در فوعه و کفریا در محاصره ارهابیون تروریست هستند  به حضرت ایه الله سید علی خامنه ای


رسالة باللغة الفارسیة من سیدة فاضلة محاصرة فی مدینة الفوعة فی محافظة ادلب الى آیة الله العظمى السید علی الخامنئی دام ظله ..

۲۲
تیر

#‏اغیثوا_الفوعا_وکفریا‬

۱۶
تیر

۱۶
تیر

روز عید است اما ... ببخشید مارا که نارحتتان میکنیم ... ببخشید

***   ***   ***   ***   ***   ***   ***

این روزهای پر خیر و برکت ...روزهای عید ...روزهایی که به آسانی ازآن نمی توان گذشت ... روزهایی که شبیه روزهای دیگر نیست ... عید است .... با تب و تابش ... آداب و رسومش ... عید است ...

نگاه ها می خندند ... لبها هماین روزها .... یاد ما هم باشید ....

وقتی که به بازار می روید و می چرخید تا برای بچه هایتان لباس های تازه عید بخرید ... لباس ... کفش ...پیراهن ...چه میدانم ... هر چیز دیگری .... به یاد ما هم باشید ....

به خاطر بیاورید که اینجا ... در این محاصره جهنمی دو سال است که بچه های ما لباس جدید نمی بینند ....

وقتی از این مغازه به آن مغازه می روید ... عید است ...

وقتی با بچه هایتان دست به دست در بازار می گردید ... برای بچه هایتان خرید عید می کنید و آنها از شادی لباس هایشان را تا صبح زیر بالش هایشان پنهان می کنند ....یاد ما بیفتید به یاد ما... که از شما ایم ....و حتی نمی توانیم سر راحت روی بالش بگذاریم ....

از ترس اینکه از زمین و آسمان گلوله بریزد روی سرت ... از ترس اینکه سقف خانه آوار بشود روی سرت ... با بچه هایت ... راستی ... بچه های ما هم کفش های جدید دارند ....

کفش هایی که بعد از این یک سال و نیم محاصره .. هلال احمر به آنها داده است ... به مهمانی که می روید یاد ما باشید .... شیرینی های رنگ به رنگ که می پزید برای عید ... یاد ما بیفتید حالا که حتی شکر هم دیگر پیدا نمیکنیم ... یک سال و نیم محاصره ....

خیالش هم سخت است .... یعنی واقعا محاصره ایم؟

صدای الله اکبر نماز عید که بلند می شود از مناره ها ... با لباس های تازه و زیبایتان که می روید برای نماز عید .... همسایه ها ... دوستان .. قوم و خویشتان را که در آغوش می گیرید برای تبریک عید .... یاد ما هم باشید ....

برای فرج ما هم دعا کنید ....

ظاهرا دعا تنها کاری است که از دستتان برای ما بر می آید .... پس برای ما دعا کنید .... یک سال و نیم است که در محاصره ایم ....

برق نگاه همه رفته ... بوی عید نمی آید .... خسته ایم ... برای ما دعا کنید .... عید که دارد به خانه های شما می آید ....یاد ما هم بیفتید ... حالا که دو سال است که ما عید نداریم دیگر ..... یک رمضان دیگر گذشت .... هنوز ما محاصره ایم ....وقتی که همدیگر را می بوسید ... وقتی که به هم می گویید عید شما مبارک ...جمله تان را کمی بلند تر بکنید ....

بگویید خدا این عید را عید نجات ما بکند .... اینجا خبری از عید نیست ... بوی عید نمی آید ....لبخندی روی لب ما نیست ... کدام عید ... دو سال است که ما عید نداریم ... دو سال محاصره .... اینجا عید هم که باشد سهم ما گریه است .... اضطراب ... ترس ... یعنی فردا چه می شود .... سخت می گذرد این روزها ... این محاصره لعنتی .... عید ما فقط یک روز است ....ما فقط منتظر یک عیدیم ... روزی که این راه باز شود .... این محاصره بشکند ....

باورت می شود؟ محاصره که بشکند ... هر روز که باشد عید است ....تولد دوبارة ....عید آمد ...

و ما زیر لب زمزمه می کنیم.عید آمد و ما هنوز غمگینیم ...

به قلم خانم معلم لیلى أسود

الفوعة المحاصرة

ترجمة : خانم کریمی

با تشکر از برادر شاهر بسطی

۰۷
تیر

دو شهرک فوعه و کفریا در 10 کیلومتری شمال ادلب، از 28 مارس 2015 و پس از سقوط شهر ادلب به محاصره کامل تروریست ها درآمدند و از آن زمان به صورت روزانه هدف حمله خمپاره ای تروریست ها قرار می گیرند.شهرک شیعه نشین فوعه 35 هزار و شهرک کفریا بیش از 15 هزار نفر جمعیت دارد.

شهرک ها و روستاهای بنش، طعوم، تفتناز و معره مصرین اصلی ترین محل حضور تروریست هایی هستند که به صورت روزانه دو شهرک شیعه نشین و محاصره شده فوعه و کفریا را از آنجا هدف قرار می دهند.

شماره ها برای کمک بروی تصویر مشخص میباشد

۰۵
تیر

دور جدید حملات خمپاره ای مسلحین جیش الفتح به الفوعه و کفریا در ماه رمضان 1 شهید و 4 زخمی بر جای گذاشت. در این حملات ریتال حاج حسین کودک 5 ساله به شهادت رسید و سدل حاج حسین (10ساله)، عبد الحمید حاج حسین (یک سال و نیمه)، محمود کریم (25 ساله)، وأیمن حاج موسى(56ساله) مجروح شدند.

همچنین به نقل از ایرنا، نمایندگی ایران در مجمع عمومی سازمان ملل با تاکید بر لزوم کمک رسانی به مردم سوریه، نگرانی شدید خود را از ادامه محاصره شهرک های فوعه و کفریا در سوریه اعلام کرد.

به گزارش روز شنبه ایرنا از پایگاه اطلاع رسانی ستاد حقوق بشر، سفیر و معاون نمایندگی ایران در جلسه مجمع عمومی سازمان ملل متحد که برای بررسی وضعیت بشردوستانه سوریه در نیویورک برگزار شد، خواستار کمک به مردم سوریه با توجه به معیارهایی چون بی طرفی و غیر سیاسی بودن امور بشر دوستانه در عین احترام به حاکمیت ملی کشور شد.

غلامحسین دهقانی با ابراز نگرانی شدید از وضعیت بشردوستانه در فوعه و کفریا که ناشی از تداوم محاصره این مناطق به دست گروه‌های تررویسی است از سازمان ملل متحد در مورد طرح های موجود برای شکستن این محاصره و تضمین دسترسی مردم در این مناطق به کمک ‌های بشردوستانه توضیح خواست.

دهقانی با اشاره به اشغال بخش‌های وسیعی از سرزمین و شاهرگ های ارتباطی سوریه به دست گروه های تروریستی، این امر را چالش بزرگی بر سر راه عملیات بشردوستانه در سوریه دانست وافزود:

چنانچه جامعه بین المللی در موضوع بشردوستانه در سوریه جدی است، باید با این گروه‌ها مقابله کند.وی از تداوم همکاری دولت سوریه با سازمان ملل متحد به منظور ارائه کمک ‌های بشردوستانه به شهروندان متاثر از بحران در این کشور استقبال کرد و یادآور شد که دولت سوریه از17 منطقه مورد درخواست سازمان ملل متحد در ماه ژوئن برای عملیات بشردوستانه، تاکنون امکان دسترسی به 16 منطقه را فراهم کرده است.دهقانی افزود:

راه حل بحران سوریه فقط حل و فصل سیاسی بر اساس گفتگو میان گروه های سوری بدون پیش شرط می باشد و این رویکرد سیاسی باید به موازات اقدامات ضد تروریستی به پیش برود.به گزارش ایرنا 2 شهرک فوعه و کفریا در 10 کیلومتری شمال ادلب از 28 مارس 2015 و پس از سقوط شهر ادلب به محاصره کامل تروریست ها درآمدند و از آن زمان به صورت روزانه هدف حمله خمپاره ای تروریست ها قرار می گیرند.

شهرک شیعه نشین فوعه 35 هزار و شهرک کفریا بیش از 15 هزار تن جمعیت دارد.

بالعربیة :

۱۶
خرداد

رمضان ... خواهش می کنم نیا ... به خدا پناه می بریم از تو ... یک سال و چند ماه است محاصره ایم...چیزی برای خوردن نمانده ... اگر هم باشد به قیمت طلا شده ...  حالا اگر رمضان هم بیاید همان چیزهای کمی که مانده چند برابر می شود ... رمضان ... خواهش می کنم نیا .... اصلا ما بدون رمضان هم روزه ایم .... خواهش می کنم رمضان ... نیا .... نه ... اشتباه نکن ....



این را نمی گویم چون تو را دوست ندارم .... دوستت دارم ....این را نمی گویم که روزه را دوست ندارم ... دوستش دارم ... خیال نکن که عبادت را دوست ندارم .... اما اینبار به خاطر اوضاع و احوال ما نیا رمضان ... همه چیز تمام شده .... اگر چیزی هم مانده گرانی غوغا می کند .... شاید بعضی از تاجران که انبارشان هنوز چیزی هست راحت روزه بگیرند ....اما بقیه بندگان خدا ...حتی وقت برای عبادت هم ندارند ....صبح تا شب یا هیزم می شکنند ....یا از چشمه هفت کیلومتر پیاده می روند برای یک سطل آب ... یا روی آتش نان می پزند .... تمام روز ما در محاصره این طور می گذرد
شب که می شود ....شب که می شود باید زود بخوابیم .... تا باطری چراغ های شارژی تمام نشود ....و الا باید در تاریکی شب بمانیم .... بعد هم خسته ایم رمضان ... دیگر طاقتی نمانده برای ما .... اینقدر کار کرده ایم و گرسنگی کشیده ایم که توانی نماده دیگر برای ما ...  ضعیف شده ایم رمضان .... یک سال است محاصره ایم رمضان . اگر بیایی نامردهایی که هنوز ته انبارشان چیزی مانده قیمت ها را چند برابر می کنند .... باید چیزی بخوریم که توان روزه داشته باشیم .... ما که دیگر کارمان به خوردن سبزی های صحرایی کشیده .... خواهش می کنم ... امسال که در محاصره ایم نیا
هنوز نیامدی ... حتی تخم مرغ هم دیگر پیدا نمی شود ..  روغن ...  رمضان ... خواهش می کنم نیا .... حالا که محاصره ایم نیا ... تو ماه رحمتی .... پس چرا حالا که داری می آیی ما دیگر هیج چیز برای خوردن نداریم .....چرا حالا که داری می آیی ما اینقدر نگران آمدنت هستیم .... چرا از آمدنت غمگینم؟رمضان درک می کنی؟ یک سال و چند ماه است که محاصره ایم .... چیزی برای خوردن نداریم .... اینقدر عذاب کشیده ام که بیمارم .... دیگر کاری از دستم بر نمی آید ...چه بپزم برای همسر و فرزندانم برای افطار؟ سوپ؟؟؟ عدس؟ برای سحر چی درست کنم؟ یعنی نصف شب باز مثل کابوس روز هیزم روشن کنم تا یک تخم مرغ نیمرو کنم برای همه؟ تازه اگر تخم مرغی در کار باشد .... به من بگو چه کار کنم رمضان .... نه ... اصلا بیا رمضان .... بگذار کسانی که به ما ظلم می کنند یکبار حال این یک سال و چند ماه ما را بفهمتد .... گرسنگی .... حالا که چیزی برای خوردن نمانده دیگر .... رمضان ... ماه رحمت ... ماه برکت ... اشتباه کردم .... خواهش می کنم بیا ... بیا و بگذار  تا همه بفهمند این یک سال و چند ماه در این محاصره لعنتی چه بر سر ما می آید .... رمضان..

بقلم خانم معلم
لیلى أسود
الفوعة المحاصرة

ترجمه : خانم کریمی

با تشکر از برادر شاهر بسطی

۲۹
ارديبهشت

تک تیر انداز ها

داستان قورباغه ای رو که توی دبیرستان خوندیم رو یادتون میاد؟
اگه یادتون رفته من براتون دوباره میگم ....وقتی قورباغه رو یکدفعه توی آب جوش بیندازی سریعا می پره و واکنش نشون میده ....اما اگه اون رو توی آب سرد بیندازی و آرام آرام زیر آب رو گرم بکنی حتی وقتی آب به نقطه جوش می رسه قورباغه هیچ واکنشی نشون نمیده تا اینکه می میره ....چه ربطی داره؟ ..
میگم براتون ربطش رو... زندگی ما توی الفوعه شبیه قصه این قورباغه شده ... هجوم سنگین  جیش النصره مثل آب جوشه و تک تیر انداز ها مثل آب سرد.
ما داریم در سکوت می میریم .... بی صدا قربانی میشیم ....به تدریج ...آرام آرام ....
تک تیر انداز ها روز شب به زندگی ما مسلط اند .... از همون روز اول ... حتی روزهای آتش بس ....

تک تیر اندازها .... هر روز جوانهای ما رو با خودشون می برند ....این تیر های قناصه ....هر روز درد و خستگی و به ما هدیه میدن .... هر روز دو جوان از الفوعه ... یا سه جوان ... یا بیشتر ... تک تیر اندازها ....
می بینید؟ جنگ ما رو شکست نداد اما در بلند مدت داره ما رو میکشه ... به تدریج .... چند نفر توی این آتش بس شکار قناصه شدند؟ ... مثلا آتش بس شده .... اما ... قناصه ها ... هر روز و هر روز .... به خدا اگر جوان های ما در جنگ می مردند اینقدر سخت نبود که در زمان آتش بس ... با تیرهای قناصه می میرند .... جوان های ما توی این آتش بس لعنتی مفت دارند از دستمون میرند ... آتش بس ... قناصه ... محاصره یک ساله شهر ....
آهای با وجدان های عالم ... میدونید چقدر سخته وقتی پدری مجبوره نعش پسرش رو روی دوش بکشه؟ با دست خودش قبرش رو آماده کنه؟  .... شدیم مثل همو قورباغه .... قورباغه و آب سرد ....اینجا هر روز پدرها دنبال تابوت پسرهاشون میدوند آخ ... میتونی درک کنی چقدر سخته؟ ... الفوعه ... محاصرة ... مرگ تدریجی ... آتش بس .... حالا سوال دیگه ای دارم ....فقط از کسانی که فکر می کنند ....نه از همه ... فقط کسانی که فکر می کنند ...
راستی اگر جوانهای ما هر روز در نگهبانی از این شهر محاصره شده  ... بدون سلاح ... مقابل جیش النصره .... توی این آتش بس لعنتی دروغین ... شکار تک تیر انداز های جیش النصره بشن ....چند روز دیگه مونده تا تمام جوان های این شهر شکار تک تیر اندازها بشوند؟ ... قطعا چیز زیادی نمانده ...
 

بقلم خانم معلم لیلى أسود
الفوعة المحاصرة

ترجمة: خانم کریمی

پ.ن: تصاویراول و دوم فاطمه شاقول ۹ ماهه که چند هفته پیش مورد هدف تک تیرانداز جیش الفتح قرار گرفت و به طرز معجزه آسایی از مرگ نجات یافت..تصویر سوم حسین عیان ۱۲ ساله، (سمت چپ در تصویر) که توسط تک تیرانداز به شهادت رسید.تصویر چهارم کودک مجروح دیگری از الفوعه.

با تشکر از برادر شاهر بسطی

کانال «الفوعه و کفریا الی متی الحصار» در تلگرام:
https://telegram.me/foaa_kafria

۲۸
ارديبهشت

حدود ۱۴ ماه از محاصره دو شهرک الفوعه و کفریا می گذره وما سعی کردیم در تماس های محدودی که با افراد در داخل فوعه داریم و یا اطلاعاتی که بستگان آنها از خارج محاصره به ما می رسونن بخش کوچکی از مصیبتها و رنج های اونها رو پوشش بدیم.
یکی از خانم های اهل فوعه خاطرات روزانه اش رو مکتوب کرده که میتونه کمک کنه درک بهتری از وضعیت مردم در محاصره داشته باشیم. با کمک برادرمون شاهر بسطی سعی می کنیم هر از گاهی ترجمه ی این خاطرات رو در صفحه قرار بدیم.

«خاطرات روزانه زنی از الفوعة»

امروز تلفنی داشتم با یکی از فامیل هایی که بیرون الفوعه است حرف می زدم .ازش پرسیدم حالتون چطوره ؟ گفت حالمون خوب نیست ... مدام برق قطع میشه ..همه چیز گرونه ... ترافیک ... بعد از این که کلی غر زد از من پرسید ... شما حالتون چطوره ؟ با دلتنگی گفتم الحمد لله..ما خوبیم. نفس می کشیم ...می خوابیم .. حرف می زنیم .. بیدار میشیم و گاهی هم لبخند می زنیم . تلفن رو که قطع کردم داشتم به حرفامون فکر می کردم . این فکر می کردم که انگار حتی بعضی از نزدیکان نمی دونند اینجا چه بلایی داره سر ما می آد .به خاطر همین از هر کی امروز حرفای من رو می شنوه می خوام فقط یک روز چیزهایی رو که میگم تجربه کنه ...
اولا ... صبح ها به عادت تمام عرب ها قهوه نخورید ... به هیچ بیسکویتی هم لب نزنید. رادیوها خاموش برنامه صبح رادیو رو هم گوش نکنید ...کمی بلغور بپزید با یک قوری چای ...اول آتش روشن کنید ... هیزم بیارید ...با دستای خودتون آتش درست کنید ... دود و خاک رو خوب استشمام کنید ... بعد قوری رو روی هیزم بگذارید .کمی هم شکر توی قوری بریزید ... فقط کمی ... نه به خاطر رژیم ... یک بار چای تلخ بخورید .. به یاد ما یک روز سینی صبحانه تان فقط یک بشقاب زیتون باشه ... زیتون هایی که دیگه آخرین خوراکی های ماست ...
2 – روی ساج نون بپزید. سعی کنید فقط یک بار با دست خودتون خمیر درست کنید .... هر چند شما آرد دارید و نه ما ... ما حتی آرد هم نداریم دیگه حتی روی ساج با دست های خودمون نون بپزیم . بعد ظرف هاتون رو با یک سطل آب بشورید ... نه به خاطر اینکه آب ندارید ... فقط برای اینکه یک بار حال ما رو بفهمید.
3 – اب رو بزار روی هیزم ... خوب که جوشید بریز توی تشت ... بعد با اون دست های نرمت که قبل از خواب اونها رو کرم های معطر نرم می کنی بیفت به جان لباس های توی تشت ... بشور و بشور و روی طناب پهن کن ... فقط یادت باشه ... از پودر لباس شویی استفاده نکنی .. اینجا ما فقط صابون داریم و بس ....
4 – آب میوه ممنوع ... و هر نوشیدنی دیگه ... نه نسکافه ... نه قهوه ... بچه هاتون رو نگذارید یک روز فقط از مغازه های شهر خوراکی بخرند ... به یاد بچه های ما ... نه پفک ... نه چیپس ... اگه بین غذای بخور و نمیرم گرسنه شدند هیچی به اونا ندید ... اگه اصرار کردند ... اگه با گریه کلافه تون کردند ... فقط یه تکه نون ... روی اون روغن زیتون بمالید و به دستشون بدید ...چای بعد از ظهر ممنوع ... فقط یکبار ... همون صبح ...چای و نون خالی ... بدون حتی یک خیار بدون حتی یک گوجه کوچک ...یعد نگاه کن که بچه ها چطور نون خشک رو می شکنند با دندان هاشون و چطور نون خشک توی گلوشون گیر می کنه و چطور با هر لقمه آب می خورند تا نون خشک از گلوشون بره پایین ... مادر که باشی از دیدن این صحنه می میری ... نیازی به اشغال شهر به دست جیش النصره نیست ... اینجا الفوعه است ... یک سال کامل است در محاصره ایم .. وقت پختن غذا ... فکر کن اگر حتی هیزم هم نداشته باشی ... مجبوری نون و پیاز بخوری ... یا برنج و نخود آبپز ... بدون گوشت ... بدون گوجه ... اصلا مگه می تونی با هیزم غذا درست کنی ؟ ... شعله اش یک بار زیاد می شه ... یه بار کم ...
6 – تلویزیون روشن نکنید . حتی یه دقیقه ...هیچ میوه ای نخرید ... روی سبزی رو هم نبینید ...اگه تشنه شدید آب گرم بخورید ... ایتجا خیلی وقته که برق نداریم ... یخچال ها کار نمی کنند دیگه ...اگه می خوای بفهمی دنیا چه خبره از پنجره به بیرون نگاه کنید ... و از اولین عابر بپرسید ... هی فلانی ... خبر داری امروز چه خبره دنیا ؟
7 – خانم عزیز ... یاد بگیر فقط یک روز با دست هات خیاطی کنی ... کفش های بچه ات رو که پاره شده با دست خودت بدوزی ... نخ و سوزن بگیر دستت و بعدش به من بگو ... سوزن چند بار توی دستتات می ره ؟بچه هاتون رو بگذارید توی خونه ... نگذارید پاشون رو از در بزارن بیرون بعد ببینید چطور توی کنج خونه مثل گل های پژمرده با هم بازی می کنند . موبابل ها تون رو شارِژ نکنید ... با تمام دنیا قطع ارتباط بکنید ... به یاد ما ... فقط یک روز ...حمام هفته ای فقط یک بار با یک سطل آب و صابون . اینجا نه شامپو هست و نه کرم. به بچه ها تون لباس های سال قبل رو یپوشونید . بعد نگاه کنید و ببینید چطور شلوارهاشون کوتاه شده ... چطور رنگ و روی لباس ها رفته و تارو پودش از هم باز شده ...برای یک بار هم که شده به یاد ما لباس لدون اتو بپوش ... کقش همسایه ات رو قرض بگیر برای بیرون رفتن ...یک بار به بچه ها ت لباس وصله دار یپوشون و به یاد ما .... شیعیان در محاصره الفوعه ...نمیگم هیزم بشکنید ... شما که هیزم ندارید ... فقط یک لحظه تصور کنید تبر روی دوشتون گرفتید و دارید یه تن درخت می کوبید ...معذرت می خواهم درخت ... مجبورم ... و الا بچه هام می میرند ...بعد که هیزم ها را جمع کردی ببین چند جای دستت زخم شده این
جا نه دستمال کاغذی هست و نه پماد و نه گاز استریل و نه حتی پماد ساده ... یک بار هم که شده صدای سرفه های بچه ات را تا صبح گوش کن ... به یاد ما ... بعد به او دوا نده ... می تونی ؟ ... ما اینجا به بچه هامون دوا نمی دیم ... خیلی وقته که دیگه هیچ دارویی در شهر نمانده .... به دختر زیبایت نگاه کن ... وقتی با دست های کوچکش با تو هیزم جمع می کنه ...مواظب باش زیر ناخن های قشنگش کثیف نشه .... فقط یک بار ... به یاد ما ... اینها را تجربه کن .... اینجا الفوعه است ... یک سال محاصره ...

بیماری قند داری سعی کن قرص های تنظیم قند خونت رو با احتیاط استفاده کنی. راستش تو احتیاج به انسلوین داری ...حالا اگه می خوای انسولین بزنی حواست نصف شیشه آمپول رو استفاده کن ... صبح ها وقتی می خوای انسولین بزنی به جای 30 میلی 15 میلی بزن ... تموم میشه ....عصرها پیاده روی کن .تا قند خونت بسوزه ..... نباید بقیه انسولین رو هم استفاده کنی ....
سعی کن احساس پدر و مادر پیری رو بفهمی که بچه هاشون به جای مدرسه هر صبح به پست نگهبانی از شهر محاصره شده میرن ...هر صبح ... و بعضی از اونا دیگه برنمی گردند
سعی کن تجربه کنی ... یعنی چی روزی 7 کیلومتر پیاده رفتن ...تا به آب برسی ... بعد هیزمی پیدا کنی تا آتیش درست کنی حالا که به خاطر محاصره کپسول های گاز خالی اند .... غذایی درست کنی که فقط نمی گذاره که بمیری .... میدانم خیلی از شما تلاش می کنید ... ممنونم ....اما من یک چیز دیگر از شما می خواهم ....یعنی هر وقت کارتان تمام شد به حرف من هم گوش کنید ... همین یک بار ...
چیزی که گفتم نه حرف مفت بود و نه دردی کوچک ...این قصه زندگی هر روز ما در الفوعه است .... پس یک روز سعی کنید واقعا ما رو بفهمید و نه فقط روی زبانتان ....

ما احتیاج داریم که واقعا احساس کنیم که شما با ما هستید ..
به فامیل هاتون توی الفوعه زنگ بزنید و بخواید تا عکساشون رو براتون بفرستند ... نگاشون کنید ... خوب نگاه کنید تا ببینید توی این یک سالی که به ما گذشت ... سال محاصره ...به اندازه چند سال پیر شدیم ؟؟؟
آره ... ما مثل همه آدما ... هر صبح بیدار میشیم ....غذا می خوریم ... آب می خوریم ....می خوابیم .... حرف می زنیم ....گاهی لبخند می زنیم ....و گاهی می خندیم .....اما قلب های ما بسته .... و هیچ اتفاقی قلب ما رو باز نمی کنه ... به جز باز شدن این راه بسته شده .... شکسته شدن این محاصره یک ساله..

به قلم خانم معلم لیلى أسود
الفوعة المحاصر

ترجمة : خانم کریمی

کانال «الفوعه و کفریا الی متی الحصار» در تلگرام:
https://telegram.me/foaa_kafria

۰۱
فروردين

حدود ٤٠ هزار شهروند در محاصره،

بیش از ٢٠٠٠ شهید (نظامی و غیرنظامی)،

شلیک بیش از ٧٣٠٠٠ موشک و خمپاره به سمت دو شهرک،

انفجار ٢٥ خودروی زرهی انتحاری در حمله زمینی به شهرکها توسط ائتلاف مسلحین جیش الفتح شامل: جبهة النصره، احرار الشام، فیلق الشام، جیش السنة، لواء الحق، جند الاقصی، اجنادالشام، گردان امام بخاری و گردان توحید و جهاد..

و مردم مقاوم دو شهرک کوچکی که خاری در چشم مسلحین تکفیری و نماد صبر و ایستادگی شدند.

۳۰
بهمن

۱۵
بهمن

۱۴
بهمن

به یاری خداوند سرانجام محاصره ی اهالی مظلوم شهرکهای نبل و الزهراء شکسته شد .
نزدیک به 4 سال محاصره ..
این پیروزی بزرگ رو از از طرف تمامی بچه های تحولات جهان اسلام به شما عزیزان تبریک عرض میکنم .
واقعا خوشحالیم ، از شدت خوشحالی واقعا نمیدونم دیگه چی بگم..

نقشه با کیفیت : http://www.mediafire.com/convkey/42bb/hcj4gju7d3j13vyzg.jpg



گزارش زنده ی المیادین از شکسته شدن حصار نبل و الزهرا:
http://www.almayadeen.net/live

گزارش زنده ی سومر حاتم خبرنگار المنار از داخل نبل:
http://www.almanar.com.lb/manarlive.php

۲۵
دی

تحویل محموله های غذایی و دارویی به مردم فوعه و کفریا و مضایا تحت نظارت نمایندگان سازمان ملل ادامه داره.

در روزهای گذشته با گزارشهای تصویری مستند رسانه های مقاومت و همچنین افراد عادی که از داخل مضایا منتشر کردیم، به شانتاژ و اغراق رسانه ای رسانه های هوادار مسلحین پرداختیم.
اما در مورد فوعه و کفریا، مردم در حالی پذیرای کمک ها هستند که همزمان مسلحین دست از خمپاره پراکنی های تفننی و نقض آتش بس بر نمی دارن.

دیروز بر اثر انفجار یکی از خمپاره ها،  حسن علی خضر از شهروندان فوعه ای به شدت مجروح شد. مسلحین بنش هم بدون توجه به آتش بس با دوشکا مناطق جنوبی فوعه رو مورد هدف قرار دادند. اتفاقی که هرگز در مورد مضایا رخ نداده و نخواهد داد.
یکی از مواردی که اعتراض مردم فوعه و کفریا رو برانگیخته نگاه غیر منصفانه نهادهای بین المللی حقوق بشری و سازمان ملل، به عنوان یک سازمان لااقل اسما بی طرف، به وضعیت اسفبار 11 ماه اخیر این شهرکهای تحت محاصره است.

همچنین سکوت محضی که قبل از سر تیتر شدن اخبار فوعه، کفریا و مضایا در ماه اخیر (آنهم فقط برای مضایا!) سازمان ملل در پیش گرفته بود.
برای مثال عدم حضور یعقوب الحلو، نماینده ی سازمان ملل در فوعه و کفریا علی رغم حضور او در مضایا هست. فعالان رسانه ای پوستری با عکس فاطمه نورالدین، کودک 16 ماهه ای که دو روز پیش بر اثر بیماری و عدم وجود دارو و رسیدگی پزشکی درگذشت، منتشر کردند و به سازمان ملل اعتراض کردند. (پوستر در تصویر)
ویدیوی کوتاهی نیز در مورد حقیقت حصار ظالمانه ای که 4 سال به شکل شبه کامل و 11 ماه به طور کامل بر مردم فوعه و کفریا از سوی مسلحین تکفیری تحمیل شده است، تهیه شده. در بخشی از این ویدیو  پیام المحیسنی سعودی، قاضی شرعی جیش الفتح که به وضوح در حال تهدید مردم فوعه و کفریا به نسل کشی به بهانه ی حمله ی ارتش و حزب الله به زبدانی هست، دیده میشه. پیامی که در اگوست امسال توسط رسانه های مسلحین پخش شد و سند محکمی هست بر انگیزه های مبتنی بر نسل کشی مذهبی مسلحین تکفیری..

ویدیو فلاش بکی سریع هست به اتفاقات رخ داده و یادآوری مسئولیت سازمان ملل متحد:
https://www.youtube.com/watch?v=PDHTS9puzA8
پ.ن: اینفوگرافی محاصره فوعه و کفریا در تصاویر.
پ.ن 2: عکسهای دو کودک دیگر اهل فوعه (زهراء العبد و یمان طالب) که به علت سوء تغذیه و تشدید بیماری در آستانه ی مرگ هستن..  

۲۹
آبان

مسلحین جیش الفتح بعد از آتش بس الفوعه-کفریا در مقابل زبدانی-مضایا بارها بدون دلیل آتش بس رو شکستند. در روند خروج مجروحان و بیماران دو طرف کارشکنی کردند با ایجاد ناامنی در مسیر تا جایی که چند نفر از مجروحین و بیماران اهل فوعه و کفریا در این پنجاه روز جانشون رو از دست دادن.

پرتاب خمپاره های کور و بی هدف هم ده بار تکرار شد.

نیروهای ارتش و حزب الله حتی یکبار هم این نقض آتش بس رو با بمباران زبدانی پاسخ ندادند.

با پیشروی ارتش و نیروهای مقاومت در جنوب حلب مسلحین احساس ترس کردند و مجددا در نقض عهدی آشکار خمپاره باران فوعه و کفریا رو تشدید کردند که در نتیجه این بمباران امروز کودکی به نام مفید ایمن جواد به شهادت رسید.

ان شاءالله روحش قرین رحمت پروردگار باشد..

۲۵
آبان

شبکه سما سوریه دیروز گزارشی از داخل فوعه و کفریا پخش کرد.

این گزارش که با دوربین گوشی همراه ضبط شده وضعیت معیشتی مردم فوعه و کفریا رو ۵۰ روز بعد از منعقد شدن آتش بس به تصویر میکشه.

چیزی که مشخصه مردم مقاوم این دو شهر علی رغم سختی های معیشتی فراوان و مصیبتهایی که متحمل میشن، عنوان می کنن که دست از استقامت و پایداری نخوهند کشید.

آثار مثبت و شادی ناشی از شکستن حصار فرودگاه کویرس و پیروزیهای ارتش و مقاومت در ریف جنوبی حلب به وضوح در صحبتهای مردم آشکار هست.

متاسفانه به دلیل تعلل در خروج بیماران و مجروحین از این دو شهرک، تعدادی از آنها در این ۵۰ روز جانشون رو از دست دادن.

گزارشگر: عبدالغنی جاروخ

تصویر بردار: رنیم ددش

لینک دانلود : http://fs2.filegir.com/a7up/%D9%83%D8%A7%D9%85%D9%8A%D8%B1%D8%A7_%D8%B3%D9%85%D8%A7_%D8%AA%D8%AC%D9%88%D9%84_%D9%81%D9%8A_%D8%A8%D9%84%D8%AF%D8%AA%D9%8A_%D8%A7%D9%84%D9%81%D9%88%D8%B9%D8%A9_%D9%88%D9%83%D9%81%D8%B1%D9%8A%D8%A7_%D9%88%D8%AA%D8%B1%D8%B5%D8%AF_%D8%AD%D9%8A%D8%A7%D8%A9_%D8%A7%D9%84%D8%A3%D9%87%D8%A7%D9%84%D9%8A_%5BfX3biMNeS_Q%5D_%5Btag18%5D.mp4

به امید شکست محاصره ی غیر انسانی الفوعه و کفریا

۱۱
آبان

شهرکهای نبل و الزهرا سه شهید را در نبردهای ریف جنوبی و شرقی حلب تقدیم کردند.
شهید محمد مهدی، شهید محمد ناصیف و شهید علی عبدالله حسون..
شهید علی عبدالله حسون (تصویر)

shhyd1~8.jpg

که در عملیاتهای پیروزمندانه ی آزادسازی التیاره و اطرافش (تامین امنیت اطراف فرودگاه حلب)، آزادسازی جبل عزان، آزادسازی حندرات و معامل در اطراف نبل و الزهرا حضور داشت و برادر ٣ مجاهد دیگر هم هست، امروز در دفع حمله ی سنگین دواعش به تلة الطعانه به شهادت رسید.

shhyd2~9.jpg

شهید محمد ناصیف

روح همه شهیدان راه حق گرامی باد، خداوند روح مطهرشان را قرین رحمت خویش قرار دهد.

۱۵
مهر

فرهمند علیپور همکار المانیتور در بخش نبض ایران با همکاری برادرمون حسین الدیاب، گزارش مختصری در مورد شیعیان سوریه،شرایطشون از ابتدای بحران و علت سلاح به دست گرفتنشون تهیه کرده که در لینک زیر میتونید گزارش رو بخونید:

http://www.al-monitor.com/pulse/fa/originals/2015/08/syrian-shiite-militia.html#

۰۴
مهر

سید حسن نصرالله: بدون مقاومت اسطوره ای اهالی فوعه وکفریا نمی توانستیم در مذاکرات زبدانی وفوعه وکفریا به نتیجه برسیم

سید حسن نصرالله دبیر کل حزب‌الله لبنان در مصاحبه با شبکه المنار به درگیری شهر «الزبدانی» گفت: در الزبدانی و روستاهای اطراف آن تروریست‌ها تجمع کرده و تهدیدی برای مسیر دمشق و مرزها به حساب می‌آمدند؛ بنابراین جنگ در این شهر برای سوریه و لبنان، جنبه حیثیتی داشت و شبیه به درگیری در القصیر بود و از این رد و بین ارتش سوریه و نیروهای دفاع مردمی و حزب‌الله هماهنگی‌هایی شد و درگیری در الزبدانی با تروریست‌ها در گرفت.

حسن نصرالله در این مورد افزود: از تاریخ ۱ جولای درگیری در الزبدانی را آغاز کردیم و در عرض کمتر از دو هفته تروریست‌ها در وضعیتی بسیار سخت قرار گرفتند و ما به تمام تپه‌ها و به بیشتر مساحت شهر مسلط شدیم و تروریست‌ها شروع به کمک خواستن از دیگر مخالفان مسلح کردند؛ در الزبدانی جبهة النصره و احرار الشام حضور داشتند که همین دو گروه نیز در استان ادلب و در الفوعه و کفریا نیز حضور دارند.

سید حسن نصرالله گفت: در آغاز مذاکرات «استفان دیمستورا» به تهران سفر کرد و گفت افرادی از میان معارضان مسلح از ما خواسته‌اند که با شما درباره وساطت به خاطر الفوعه وکفریا و زبدانی صحبت کنیم، طرحی ساده بود به این معنا که آتش‌بس در اینجا در مقابل آتش‌بس در آنجا باشد. ایران فقط نقش میانجی داشت و هیچ تصمیمی در این رابطه نگرفته است و از طرف سوری نیز ملزم به اتخاذ تصمیم نشده است. ایرانی‌ها در تماس‌هایی این طرح را مطرح کردند و ما نیز عضو مشورتی بودیم و پس از تفکر خواستار به جلو راندن این طرح شدیم به نحوی که زبدانی آغازی برای حل مسأله فوعا و کفریا باشد.

وی افزود: الفوعه و کفریا نزدیک به 7 ماه است که به شکل کامل محاصره هستند و مورد هجوم دائم قرار می‌گیرند،‌ نظام (سوریه) باید راه حلی برای این مشکل پیدا کند، راه‌حل این است که راهی برای تسهیل خروج الفوعه و کفریا از آن ترتیب داده شود. ممکن است زبدانی در مدت کوتاهی سقوط کند اما بعد از مطرح شدن این معادله آن را فرصتی دیدیم و تصمیم گرفتیم از آن برای حل مسأله الفوعه و کفریا استفاده کنیم.

نصرالله در ادامه گفت: توافق بر دو مرحله است: مرحله اول شامل خروج افراد مسلح و مجروحان از زبدانی است و هیچ فرد مسلحی در زبدانی باقی نخواهد ماند، افراد مسلح و مجروحان به منطقه ادلب خواهند رفت و غیرنظامی‌ها اگر در زبدانی باشند از آن خارج خواهند شد و هر غیرنظامی که بخواهد می‌تواند به همراه نظامیان به ادلب برود و این بسته به اراده خودشان است. سپس ده هزار نفر از فوعه و کفریا که فقط شامل همه خانم ها وکودکان زیر 18 سال ومردها بالای 50 سال هستند به هر جا بخواهند منتقل می‌شوند؛ پس از اجرای مرحله اول آتش‌بس شش ماهه آغاز می‌شود که مشمول «بقین» و «مضایا» است اما در ادلب،‌ روستاهایی که در اطراف فوعا و کفریا هستند(شامل می‌شود) و این توافق تحت نظارت سازمان ملل خواهند بود.

سید حسن افزود: نبرد زبدانی درها را باز کرد زیرا طرف مقابل تعدادی زیادی مسلح داشت که یا کشته و یا اسیر می‌شدند و گزینه سومی نداشتند و راهی برای خارج شدن نداشتند. در زمینه میدانی نیز اعطای فرصتی برای مذاکره در نظر گرفته می‌شد تا رهبری سوریه نیز تمامی مقدمات برای این مذاکره را فراهم کند.

وی ادامه داد: هدف اولیه در الزبدانی و در دو هفته اول در راستای آزاد سازی شهر و امنیت مرزها  بود؛ اما پس آن، تصمیم گرفتیم تا بحران الفوعه و کفریا را نیز حل کنیم و باید به اهالی الفوعه و کفریا نسبت به مقاومتشان تبریک بگویم. چون مقاومت اسطوره ای آنها در مقابل حملات شدید هزاران نفر از تروریستها به شهرکشان باعث شد به این نتیجه در مذاکرات برسیم.

سید حسن افزود: تعداد شهدا طبیعی است، حجم نبرد واقعا بزرگ است و تعداد افراد مسلح  زیاد است اما وضعیت هرگونه باشد ما در دفاع و حمله خواهیم بود و این اصل را کنار نخواهیم گذاشت. ارقامی که درباره تعداد شهدا اعلام می‌شود دروغ است، دو روز پیش «المستقبل» اعلام کرد 17 رزمنده حزب‌الله کشته شده‌اند اما آتش‌بس آغاز شده و طبیعتا شلیکی در کار نخواهند بود.

*با تشکر از برادرمون آقای محمدالشیخ بابت ترجمه کامل مصاحبه سید مقاومت

۰۲
مهر
در فوعه و کفریا خاک می خوریم ولی فرمانبرداری(از تکفیری ها) نمی کنیم! . مقاومت خواهیم کرد تا اخرین فردمان..
 
12019920_886009138152008_101601477504600
ارد نیست ! سوخت هم نیست! ببینید همون تکه نانی که میخورند رو چجوری تهیه میکنند!
12046915_886009114818677_788850750090463
یکی از داروخانه های فوعه.. تصویر گویاست..
1538701_885324454887143_2894053207898187
/میلیتاری
۲۸
شهریور

در حمله شدید دیروز به شهرکهای شیعه نشین فوعه و کفریا که همچنان ادامه داره و بیش از ۲۸ ساعت از شروعش می گذره، مسلحین ۷ انتحاری استفاده کردند که ۶ تاش رو مدافعین با موشک های ضد زره قبل از رسیدن به محل مورد نظر منفجر کردن ولی یکی از انتحاری ها از خط اول دفاعی عبور کرد و در داخل فوعه منفجر شد و تعدادی شهید و مجروح بر جای گذاشت.

همچنین ۳ تانک مسلحین هم به وسیله مدافعین شکار شد.

واقعا اینکه فوعه و کفریا زیر چنین هجوم وحشیانه ای تا حالا سقوط نکردن چیزی مثل معجزه هست.

مسلحین از حداقل ۴۰۰ نیروی خط شکن و ۷ انتحاری در حمله از ۴ محور استفاده کردن و پیشرویهای جزیی در ۴ نقطه داشتن:

یک ساختمان در دیرالزغب

خندق هایی که در چند صد متری جنوب فوعه مدافعین در اون مستقر بودند و دو نقطه در صواغیه.

در اول مسلحین ادعا کردن وارد فوعه شدن و بعد از صواغیه تلة خربه رو هم کاملا تصرف کردن اما بعد از فروکش کردن موج سنگین حمله با عقب نشینی از ادعای اولیه،کلیپی از تصرف منطقه ای پر از خندق منتشر کردند و مدعی شدند خط اول دفاعی جنوب فوعه رو شکستند (همون خندق های جنوب فوعه).

تلفات و زخمی های مسلحین سنگین بوده و ۱۰ نفر هم اسیر دادند.

منابع مسلحین اسامی ۲۵ نفر از کشته هاشون رو منتشر کردن:

1-ابو الحسن التونسی (از فرماندهان النصره)2-السعودی ابو دجانة الدوسری (انتحاری)3-ابو معاذ اللبنانی (انتحاری)4-جعفر الطیار الاوزبکی (انتحاری)5-عادل ابو العبد اللاذقانی مسؤول گروه "کتائب انصار الشام" وابسته به أحرار الشام.6-جمعة محمد سوید7-عبد الرحمن سعید العاصی8-علاء ابراهیم دریعی9-ایهم حاج ابراهیم10-کرمو محمد العبسی زرزور11-عبد الله أکمد الخیرو12-موسى الدیبو13-جمیل الشرتح14-محمد انور قدور15-بلال الجوری ابو اسلام الفاروف16-مصطفى شیخونی17-محمد احمد عبد اللطیف طالب18-مأمون الحسن19-عمار ربیع برو20-ترکی احمد ترکی المرعی21-عباس العباس22-عبد الرزاق الکناص23-ابو علاء لطوف24-احمد محمود بیوش25-ابو محمد الحر

علاوه بر اینها ۱۱ نفر از اعضای "الحزب الاسلامی الترکستانی" وابسته به جبهه النصره به هلاکت رسیدن.

مراکز تجمع مسلحین در اطراف فوعه و کفریا که شروع حمله یا خمپاره و موشک پراکنی بیشتر از اون نقاط به سمت شهرکها انجام میشه.

1- قصر الرمان (درمسیر ادلب)

2-تلة ام عانون (و منطقه ی جنوب ام عانون)

3-مرغداری واقع در ۲۰۰ متری شرق تلة ام عانون حوالی 200متر الى الشرق (محل تجمیع خمپاره و موشک)

4-العریشة (۱۵۰ متری غرب مدرسة ممدوح شعیب محل تجمیع خمپاره و موشک)

5-مدرسة ممدوح شعیب

6-منزل و حیاط بیت حریری (20 متری شرق مدرسة ممدوح شعیب)

7-قصر فلاحة

8-روستای طعوم (تانکها در غرب روستا مستقر هستند و فوعه رو دائما میکوبند)

9-گلخانه ی طعوم (مکان اصلی تجمیع دوشکا-14.5 - 23 به علاوه خمپاره و موشک)

10-تلة تفتناز

در یک گزارش اولیه از دیشب تا حالا بیشتر از هزار وچهارصد ﮔﻠﻮﻟﻪ ﺗﻮﭖ و ﺧﻤﭙﺎﺭﻩ ﺑﻪ مرم این ﺩﻭ ﺷﻬﺮﻙ ﺷﻠﻴﻚ ﺷﺪﻩ وسبب شهید شدن سی ودو نفر وبیشتر از هشتاد نفر زخمی و همچنین زیر آوار ماندن چند خانواده شد.

این حملات سنگین وحشیانه به مردم مظلوم این دو شهرک همچنان ادامه دارد.

اسامی شهدای دیروز...

1 .صبحی قاسم طربیخ...2 محمد یحیى الحسن..3 إبراهیم جواد علوش..4 حسین فاضل بوش..5 رغد یوسف الحسین...6 سلیمان عبد الله سلیمان...7 محمد احمد یاسین..8 ماهر محمد علی عید..9 حسین الشیخ ..10 احمد محمدحلاق...11 محمد اسماعیل کردی..12 زاکی احمد زین الدین..13 عبدالرزاق خضیر...14 مالک قرباش..15 مهدی ناصیف جمال الدین...16 سمیرکرمبی..17 حسن یاسین زین العابدین..18.قاسم حسین طربیخ (کودک)..19 هادی حسین طربیخ (کودک)...20 مهدی حسین طربیخ..21 . علی عبد الله کریم ..22. یوسف أحمد حجازی23. أحمد توفیق الحسین.24. فوزی سلیمان .25. أسعد محمود الحسین..26 .زهراء حج موسى27. سحر أحمد سعید .28 . أحمد ابراهیم حج موسى.29.زین حج موسى .30. مریم حج موسى .31. لانه حج موسى .32.محمد إبراهیم عید..

لازم به ذکر است در حال حاضر کمبود مواد غذایی و دارویی، شهرهای «فوعه» و «کفریا» را در معرض وقوع یک فاجعه انسانی بزرگ قرار داده است.

تروریست های تکفیری تمامی راه های امداد رسانی به مردم ساکن این شهرها را مسدود کرده و اجازه ورود هیچگونه مواد غذایی و دارویی به آن را نمی دهند.بنا بر اعلام مراکز پزشکی و رسانه ای مستقر در این دو شهر ، بیش از 40 هزار نفر از ساکنان این دو شهر شیعه نشین با اتمام مواد غذایی و دارویی موجود در شهر در معرض مرگ حتمی قرار دارند. صدها بیمار محتاج به درمانهای پزشکی و مصرف دارو از یک ماه پیش تا کنون هیچگونه دسترسی به امکانات پزشکی مورد نیازشان ندارند.

۲۸
شهریور

سرانجام با رسیدن کاروان کمکی نیروهای گروه جندالاقصی (متشکل از عربهای غیر سوری مهاجر) حمله ی گسترده ای از دو محور تلة الخربة ( شمال شرقی) و دیرالرغب (جنوب غربی ) به مواضع رزمندگان مقاومت اسلامی  اغاز شده..

CPMM5yKUAAAqbmR.jpg

CPMM6EXUkAA33pB.jpg

CPML4RuWIAAbq2v.jpg

بارانی از راکتهای دست ساز فیل و توپهای جهنم بر سر مدافعین داره فرود میاد.. در همین حال تا الان 9 حمله انتحاری با نفربر و تانک به مواضع رزمندگان گزارش شده.. بنظر میاد هدف اصلی تکفیری ها تصرف تلة الخربة باشه..

دعا کنید برای مردم مظلوم فوعه و کفریا...

12038904_1500426450271133_88487827556951

CPMXfnJUEAARd6i.jpg

ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ ﺷﺒﻪ اﻧﺘﺤﺎﺭﻱ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاﻩ ﻫﺸﺖ اﻧﺘﺤﺎﺭﻱ ﻛﻨﻨﺪﻩ.
اﻳﻦ ﺗﺎﻛﺘﻴﻚ ﺩاﻋﺸﻪ ﻛﻪ اﻟﻨﺼﺮﻩ ﺩاﺭﻩ اﺯﺵ اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﻛﻨﻪ. ﺣﺠﻢ اﻧﺒﻮﻫﻲ اﺯ اﻧﺘﺤﺎﺭﻳﻬﺎ. ﺑﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﻧﺪاﺭﻡ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﮔﺮﻭﻫﻲ ﺑﻪ ﻏﻴﺮ اﺯ ﺩاﻋﺶ اﺯ اﻳﻦ ﺗﻌﺪاﺩ اﻧﺘﺤﺎﺭﻱ ﺩﺭ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺯﻣﺎﻥ اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﻨﻨﺪ.

ﺗﺎ اﻳﻦ ﻟﺤﻆﻪ ﺻﻔﺤﺎﺕ اﻳﻦ ﺣﻴﻮاﻧﺎﺕ ﺧﺒﺮﻱ اﺯ ﭘﻴﺸﺮﻭﻱ ﻧﺪاﺩﻥ. ﻧﺒﺮﺩﻱ ﺳﺨﺖ ﺑﻴﻦ ﺩﻭ ﻃﺮﻑ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺟﺮﻳﺎﻧﻪ

ﺩﻭﺵ ﭘﺮﺗﺎﺏ ﻫﺎﻱ ﭼﻴﻨﻲ ﻫﻮاﭘﻴﻤﺎﻧﻬﺎﻱ ﺳﻮﺭﻱ ﺭﻭ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﺷﺪﻥ اﺯﻣﻨﻂﻘﻪ ﻛﺮﺩﻥ. . ﺑﻪ ﻧﻘﻞ اﺯ ﻣﺪاﻓﻌﻴﻦ ﻋﻨﻮاﻥ ﺷﺪﻩ ﻛﻪﭼﻬﺎﺭاﻧﺘﺤﺎﺭﻱ ﻫﺎ ﺭﻭ ﻗﺒﻞ اﺯ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪ ﻫﺪﻑ ﺯﺩﻥ.

ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ ﮔﻠﻮﻟﻪ ﺗﻮﭖ و ﺧﻤﭙﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺩﻭ ﺷﻬﺮﻙ ﺷﻠﻴﻚ ﺷﺪﻩ

بمباران ثابت و حرکت گله ای :

Untitled~6.jpg

Untitled2~1.jpg

Untitled3~2.jpg

Untitled4~1.jpg

/میلیتاری

۲۷
شهریور

کلیپی کوتاه از صحبتهای اهالی فوعه کفریا و بیان گوشه ای از دشواریهایی که میکشند ...

http://www.alalam.ir/news/1739954